بازی جدید «ارگ» و «استاد عطا»!

۱۹ جدی (دی) ۱۳۹۵

تیم ارگ به خوبی می داند که به علت نداشتن پایگاه قوی یا اتکای قومی نمی تواند حاکمیت تکقومی خویش در کشور را نگه دارد. لذا یگانه وسیله مطمئین برای تامین حاکمیت تکقومی در کشور را در قدم اول درز و نفاق اندازی در بین تاجیک ها، هزاره ها و ازبیک ها (و سرباز گیری از بین آنها) و در قدم دوم نگهداری حد اقل یکی از این اقوام در کنار خود (یعنی دادن امتیازات نسبی به بزرگان آنها) می داند!

رهبران تاجیک در جلسه بن که توزیع کننده قدرت سیاسی بودند، به علت عدم درک سیاسی و یا معامله گری، با تسلیمی حاکمیت سیاسی به کرزی و پذیرش چند چوکی حکومتی برای خود زمینه ظهور دوباره حاکمیت تکقومی و زوال تاجیک ها را فراهم می سازند: کرزی با یک پتو وارد کابل می شود؛ با نیرنگ و مکاری، بزرگان تاجیک را مصروف چاپ اندازی، زراندوزی و بلند منزل سازی ساخته و پایگاه حاکمیت خود را تقویه می کند؛ قانون اساسی جعلی را با نظام ریاستی در مقابل چشم و توافق آنها تصویب می کند و هیچ یک از رهبران تاجیک (از استاد ربانی تا مارشال، قانونی، عبدالله، احمد ضیا، اسماعیل خان و…) و غیر تاجیک (از دوستم تا خلیلی، محقق، گیلانی، مجددی و…) حتی یک کلمه بر زبان نمی آورند… برنامه تصفیه تاجیک ها و استحکام حاکمیت تکقومی از طریق ترور تاجیک های نسبتا آگاه و مقاومت گر و تطمیع تاجیک های بی خاصیت و معامله گر (با دادن پول و چوکی) ادامه می یابد…

وضع در پایان دوره کرزی به گونه ای است که هیچ تاجیکی جرات و شهامت نامزدی در ریاست جمهوری را ندارد؛ غنی دشمن رسما اعلان شده قومی خود یعنی دوستم را در بغل خود می گیرد؛ عبدالله را استاد عطا وارد میدان نموده و رای قاطع عمدتا ملیون ها تاجیک و هزاره در سبد عبدالله ریخته می شود، اما عبدالله رای مردم را در مقابل یک مقام تشریفاتی می فروشد! باز هم فکر می شود که عملی سازی توافقنامه حکومت وحدت ملی (تقسیم مساویانه قدرت سیاسی، توزیع شناسنامه های برقی، اصلاح نظام انتخاباتی، تدویر لویه جرگه جهت تعدیل قانون اساسی و تغییر نظام سیاسی) گام های مهمی در جهت جلوگیری از تشدید حاکمیت تکقومی می باشد، ولی این امیدواری هم با بیکارگی یا معامله گری عبدالله با خاک یکسان می شود!

مبارزه برای تامین حاکمیت تکقومی ادامه می یابد؛ برنامه تصفیه تاجیک ها و تحکیم حاکمیت تکقومی شدت می گیرد؛ موضع گیری عدالت خواهانه جنبش روشنایی و کشتار بیرحمانه جوانان هزاره فاصله عمیقی در بین هزاره ها و حاکمیت تکقومی ایجاد می کند؛ در مراسم خاکسپاری امیر حبیب الله کلکانی تلاش می شود ازبیک ها و تاجیک ها به جان هم انداخته شوند؛ برنامه کنار زدن جنرال دوستم و کنار گرفتن استاد عطا رویدست گرفته می شود؛ هنوز افتضاح ایشچی روشن نشده که پیشنهاد سپردن چوکی دوستم به استاد عطا روی زبان ها می افتد تا آتش دشمنی در بین ازبیک ها و تاجیک ها در شمال شعله ور باشد…

استاد عطا در مصاحبه جدید خود با بی بی سی به نکات عمده ای اشاره می کند که در مذاکرات او با ارگ مطرح بوده و هدف عمده آن تطبیق توافق نامه حکومت وحدت ملی (۱. تدویر لویه جرگه به منظور تغییر نظام، ۲. سهمگیری در تصمیم گیری های مهم و ۳. توزیع مساویانه قدرت) در بدل تحکیم پایه های نظام و ایجاد حکومتی با قاعده وسیع (۱. حمایت از پروسه صلح، ۲. حمایت از سیاست خارجی و ۳. حمایت از مبارزه بر علیه تروریزم) است…

اگر یکی از بزرگترین اشتباهات استاد عطا را پیش نمودن عبدالله و سرمایه گذاری هنگفت بالای او بدانیم، اکنون داخل شدن استاد در میدان بازی و سلب نمایندگی سیاسی عبدالله یکی از بزرگ ترین اقدامات او در جهت رفع این اشتباه سیاسی اش پنداشته می شود (زیرا حدود دونیم سال، زمان کافی برای امتحان عبدالله بود که ناکام ماند)! با وجودیکه «تیم ارگ» در باره چنین تفاهماتی خاموش است، امیدواریم «تیم استاد عطا» پاسخ های معقولی به این پرسش های دوستان و هواداران خود داشته باشند:

۱. آیا «تیم ارگ» در اثر کدام فشار خارجی یا مقاومت داخلی حاضر به اعطای چنین «امتیازات» برای «استاد عطا» (منحیث نماینده جمعیت) شده است؟

۲. آیا میکانیزم زمانی برای عملی شدن این تفاهمات (بخصوص برگزاری لویه جرگه و تغیر «ساختار نظام») وجود دارد؟

۳. آیا کدام تضمین اجرایی برای عملی سازی این تفاهمات وجود دارد؟

۴. آیا قسم خوری ها و سوگند شکنی های تاریخی ارگ نشینان فراموش شده است؟

۵. اگر تیم ارگ باز هم به هر بهانه ای این تفاهمات را عملی نکند، آیا «برنامه» بعدی وجود دارد؟

۶. آیا این بازی ارگ صرف به خاطر کنار رفتن استاد عطا از بلخ نمی باشد؟

۷. پس از کنار رفتن استاد عطا از بلخ، اهرم فشار او بالای ارگ چه است؟

 

در نهایت:

————

۸. آیا لازم نیست استاد عطا در موقف «رئیس اجرائیه» قرار گیرد، «نهاد» که هم بنیاد توافقنامه حکومت وحدت ملی را می سازد و هم ضمانت اجرائیوی بین المللی دارد؟

 

+ + +

 

*   حال که استاد عطا وارد میدان بازی شده، برای جلوگیری از تفرقه بیشتر و پیامد های ناگوار آن در سطح کشور، یگانه وسیله مطمئین برای عملی سازی توافق نامه حکومت وحدت ملی، تعین استاد عطا به حیث «رئیس اجرائیه»‌ حکومت وحدت ملی است و بس!

*   همه می دانند که غنی رئیس جمهور برآمده از انتخابات نه، بلکه محصول موجود ناقص الخلقه ای بنام «حکومت وحدت ملی» با دایه گی جان کیری است که بصورت غیرقانونی تولد و اعلان گردید که با فراخواندن لویه جرگه و تغیر قانون اساسی در مدت دو سال، خود را قانونی سازد (وظیفه بزرگی که عبدالله نتوانست انجام دهد)!

*   پس از اعلان سلب نمایندگی سیاسی عبدالله از طرف استاد عطا، برعلاوه اینکه دیگر هیچ اعتباری برای عبدالله باقی نمانده، وظیفه وجدانی و اخلاقی او است که به عوض آبرو ریزی بیشتر و پاس رفاقت، شرافتمندانه استعفا نموده و «نهاد اجرائیه» را تسلیم استاد عطا نماید (یگانه اهرم اساسی و مشروع برای فشار بر ارگ همین «نهاد» می تواند باشد، نه «نمایندگی از جمعیت» که دهها مدعی و میراث خوار دارد)!

*   اگر عبدالله و سایر دوستان ما بتوانند زمینه چنین «گذار» را بصورت آبرومندانه فراهم سازند، برعلاوه اینکه ثواب بزرگی کمایی می کنند، مردم ما را از زوال حتمی، بزرگان ما را از تفرقه حتمی، حاکمیت کشور را از تکقومی حتمی و کشور را از پرتگاه حتمی نجات می دهند!

*   افزود بر آن، قرار گرفتن استاد عطا در راس ریاست اجرائیه می تواند معیار خوبی برای اثبات صداقت، شهامت و لیاقت ایشان در جهت تحقق توافقنامه حکومت وحدت ملی، حق خواهی و خدمت به مردم باشد...

 

فاعتبروا یا اولی الابصار...







به دیگران بفرستید


دیدگاه ها در بارۀ این نوشته
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ زیر را درج کنید
   



دکـتـور لـعـل زاد